Wanneer je de winkel binnen komt, heb je de indruk dat er niemand is. Maar achter de toonbank, verscholen achter een vitrinekast met messen uit de Aveyron zit hij ijverig te schrijven: Jean-Paul Revel. Ik noem hem heel graag en met het nodige respect Monsieur Jean-Paul.
Er is de bakkerij, maar daarnaast is er nog een winkel die onmisbaar is voor Coupiac en zelfs voor de omliggende dorpen. De quincaillerie van Jean-Paul Revel, ancienne maison Delon. De winkel van monsieur Revel is niet echt groot, maar hij is vooral vol. Je kan er alles vinden wat de enthousiaste klusser maar nodig kan hebben, gaande van stopcontacten of schakelaars, over verschillende soorten verf, tot bouten en moeren of spijkers en schroeven in alle maten.
Misschien denk je dat je dat ook in elke Vlaamse Gamma, Brico of andere doe-het-zelfwinkel kan vinden. Daar heeft u gelijk in. Maar de winkel van Jean-Paul is anders. Je gaat hier niet een eindeloos aantal winkelrekken langs om uit te zoeken wat je wil om dan toch net het verkeerde aan te kopen. Als je schroeven van een bepaalde diameter en lengte nodig hebt, dan vraag je hem dat en dan telt hij ze voor je uit in een zakje. Zijn het er veel, dan weegt hij ze en weet hij precies hoeveel schroeven of spijkers overeenkomt met dat gewicht. Heb je twee AA+ batterijtjes nodig dan opent hij een pakje van zes en verkoopt hij je er twee. Geen mooie verpakking waardoor je toch weer méér moet kopen dan je wou, maar precies het aantal dat je nodig hebt. Voor deze Vlaamse stedeling is dit nog altijd een heel aparte gewaarwording.
En toch, ik ken dit soort winkel nog wel van vroeger. Mijn ouders hadden een winkel van verf, behang en alles wat er bij komt kijken. En daar ging dat ook zo. Je kocht er stopverf in het gewicht, of één blad schuurpapier voor een halve frank.
Zo'n winkel ademt de sfeer van vroeger. Geen aangepaste verlichting of dure winkelrekken, maar een gezellige overvolle winkel waarin alleen hij (en bij uitbreiding ook zijn vrouw) alles weet terug te vinden.



De stock

Soms denk je als nieuwe klant bij Revel dat het ook mogelijk moet zijn hem iets te vragen dat hij niet in zijn winkel heeft. Dat kan een uitzonderlijke keer wel gebeuren, maar meestal heeft hij dat wel liggen in zijn stock. Vijftig meter verder in de straat is er een poort en daarachter bevindt zich de grot van Ali Baba. Als je nieuw bent kom je hier niet zomaar binnen, maar dien je even in de winkel te blijven wachten tot monsieur Revel gehaald heeft wat je nodig hebt. Maar als je zijn vertrouwen hebt gekregen, dan ga je mee in de stock.
En wanneer dat er is merk je aan de manier waarop je als klant betaalt in de winkel van Jean-Paul. Betaal je elke aankoop contant, dan ben je er nog niet. Als hij je vertrouwt heb je bij monsieur Revel een lopende rekening. Alles wat je aankoopt wordt in zijn grote boek geschreven. De goede klanten zijn er alphabetisch in opgenomen en wanneer het bedrag iets te fors wordt maakt hij een rekening. Ook dat is een overeenkomst met de winkel van mijn ouders, pakweg vijfenveertig jaar geleden. Ook mijn moeder had zo'n boek waarin alles werd genoteerd. Wie kredietwaardig was had daar zijn eigen bladzijde in. Dit is een kwestie van wederzijds vertrouwen.


De Quincaillerie van Monsieur Jean Paul

Wellicht denkt u dat er ondanks alles toch wel dingen moeten zijn die Jean-Paul niet heeft ? Niet in zijn winkel en niet zijn fameuze stock. Inderdaad, dat is uitzonderlijk wel eens zo. Maar dan haalt hij drie dikke catalogi van onder zijn toonbank en daar kan hij alles in terug vinden, tot het kleinste boutje van eender welk toestel. Vraag je hem wanneer hij dat in de winkel kan hebben, is zijn antwoord steevast : fin de la semaine.

Het begrip openingsuren wordt bij monsieur Revel (tweede van links op de foto) wel heel ruim geïnterpreteerd. Elke dag is de winkel open tot 19 uur, ook op zaterdag. Ook op zondagmorgen kan je er terecht. Aleen zondagnamiddag en maandagvoormiddag is de winkel dicht. Nu heeft hij deze winter voor het eerst besloten om ook de maandagnamiddag te sluiten, wat hem meteen verontwaardigde commentaren van een aantal dorpelingen opleverde. Vooral mevrouw Revel zat verveeld met die reacties. Ik heb haar toen gezegd dat het wel allemaal zou voorbij gaan en dat is gelukkig ook gebeurd.

Et voilà

Het meest merkwaardige is echter nog de ingesteldheid van monsieur Revel. Als je naar de winkel gaat met iets wat niet meer werkt, dan haalt hij niet meteen een nieuw exemplaar uit het winkelrek. Hij kijkt eerst na of het niet hersteld kan worden ! Zo ging ik bij hem met een slot dat ik uit de deur van één van de kamers van onze chambres dhôtes gehaald had. Het ding werkte niet meer en ik had dan ook alleen maar de vraag of Jean-Paul een identiek slot van dezelfde afmetingen voor mij had. Tot mijn verbazing begon hij het slot vakkundig open te maken, bewerkte de inhoud met een fijne schroevendraaier en sloot hij af met et voilà. Ik kon het slot terug plaatsen en dat had mij zéro Euros gekost. Dat had ik eerlijk gezegd totaal niet verwacht, zelfs van hem niet. Achteraf heb ik vastgesteld dat hij dat wel vaker doet.
Ja, ik moet toegeven , voor veel zaken is hij wel wat duurder dan de doe-het-zelf in Réquista, zo'n vijftien kilometer van hier. Maar zo'n man, met zo'n ingesteldheid, met zo'n kennis, en met zijn nooit aflatende vriendelijkheid, is een echte zegen voor Coupiac. En dan gun je het hem wel dat dit of dat artikel net vijftig cent meer kost. Monsieur Revel is heel belangrijk voor ons dorp. Laten we hem en zijn winkel dan ook maar koesteren hier in Coupiac, want na hem  . . . . ik mag er nog niet aan denken.

Chris Verbeke

Bestel ons boek


Nieuwsbrief

Klik hier voor Nieuwsbrief


Vertel 't een vriend

Franse Valleientocht

Op Facebook




Heeft u Google Earth geinstalleerd?

Klik dan hier.




        
Wij zijn sponsor van Stichting Tamsarya en 

straatkinderen van Kathmandu

Copyright © 2012. All Rights Reserved.